DOCUMENTO DESTACADO

Debuxo a lápiz , Tino Grandío, 1953. sin. 10342.9.2 ADPL   

Tino Grandío (Lousada, Lugo, 1924–1977)

Tino Grandío (Constantino Grandío López) foi un pintor español do século XX, adscrito ao contexto artístico da posguerra. De formación autodidacta, iniciou desde cedo unha traxectoria artística recoñecida mediante a obtención de premios provinciais e nacionais de Belas Artes.

Para conseguir a beca da Deputación Provincial de Lugo, Grandío realizou un debuxo destacado nas probas da Academia de Belas Artes de San Fernando. Convén lembrar que, segundo o decreto do 30 de xullo de 1940, reorganizáronse as Escolas Superiores de Belas Artes e exixíase que, para o seu ingreso, os aspirantes acreditasen a súa formación mediante a presentación de diplomas dos cursos de debuxo realizados nalgunha Escola de Artes e Oficios, ou ben demostraran a súa competencia superando un exame de figura humana ou de coñecementos xerais. No debuxo que presentamos a continuación, Grandío puxo de manifesto tanto a súa destreza técnica como a súa sensibilidade artística, o que lle permitiu obter a beca que o trasladaría a Madrid.

Na capital integrouse nos círculos artísticos e intelectuais da época, mantendo relación con artistas vinculados á denominada Escola de Madrid. Desenvolveu unha actividade expositiva continuada, tanto en España como a nivel internacional.

A súa obra caracterízase por unha paleta cromática sobria, con predominio de grises e tonalidades veladas, e por unha atmosfera poética e contida. Partindo dunha figuración sintética, evolucionou cara a creacións próximas á abstracción, mantendo sempre un marcado carácter expresivo e lírico.

A obra de Tino Grandío consérvase en coleccións públicas e privadas, e o Museo Provincial de Lugo acolle unha sala dedicada de maneira permanente á súa produción, consolidando a súa relevancia dentro da pintura galega contemporánea.

O debuxo, realizado a lapis sobre papel, é de carácter figurativo e temática deportiva, atribuído a Tino Grandío e en xuño de 1953. A composición representa unha escena de fútbol en pleno desenvolvemento do xogo. En primeiro plano apreciase un xogador de costas, captado en actitude de avance, co corpo inclinado cara adiante, mentres que a portería ocupa unha posición central, organizando a estrutura da imaxe.

O fondo suxire de maneira esquemática un estadio, incluíndo as gradas e as vallas publicitarias. O trazo caracterízase pola súa soltura e rapidez, e a obra destaca pola súa claridade compositiva e o seu carácter dinámico, centrado en transmitir a acción do xogo.